Voorste kruisbandletsel

De toekomst van preventie en revalidatie bij een voorste kruisbandletsel.Knieblessure

Gebruik maken van nieuwe technologie ter verbetering van training en behandeling.

 

De voorste kruisband (VKB) is een van de banden die de knie voorziet van stabiliteit. Gedurende de actieve sportperiode scheurt de VKB bij een op de 29 vrouwen en een op de 50 mannen. Dit ondanks alle preventieve trainingsprogramma’s voor sporters. Het missen van de VKB zorgt voor een verminderde stevigheid / stabiliteit in de knie. Hierdoor is de knie kwetsbaarder en vergroot de kans op ander knieletsel. Wanneer je een voorste kruisband scheurt kan je in aanmerking komen voor een operatie. Hierbij maakt de orthopedisch chirurg een nieuwe kruisband van peesweefsel uit de hamstring of kniepees, die wordt bevestigd in de knie.

Ongeveer 50% van alle sporters komt na een voorste kruisbandletsel niet meer terug op het oude niveau. De groep die weer gaat sporten na een VKB letsel heeft 30 tot 40 keer meer kans om opnieuw een knieletsel te krijgen dan een sporter zonder VKB letsel.
Met name in de eerste twee jaar na een chirurgische VKB reconstructie komt bij 30% een tweede VKB scheuring voor. In 55% van de gevallen is er geen lichamelijk contact bij een tweede scheuring. Dit zou duiden op een tekortkoming van de stabiliteit, coördinatie en andere motorische functies van de knie na een doorgemaakt letsel. De huidige aanpak en begeleiding van VKB letsel lijkt dus onvoldoende te zijn om het aantal VKB blessures terug te brengen.

 

Waar schiet het tekort:

  1. Bereidwilligheid van de sporter om de lange en zware revalidatie vol te houden.
  2. De gekozen training- en revalidatie methodes, zoals kracht/snelheid/balans/behendigheid.
  3. De kwaliteit en ervaring van de sportfysiotherapeut/trainer en de vergoeding vanuit de zorgverzekeraar.

 

Normaal wordt tijdens de revalidatie o.a. gewerkt aan spieraanspanning, mobiliteit, kracht en coördinatie. Aan het eind van de revalidatie, nog voordat de sporter weer deel gaat nemen aan zijn of haar trainingen, wordt getest hoe sterk de knie is. Dit wordt gedaan aan de hand van metingen van het krachtsverschil tussen beide benen, sprongtesten, balanstesten en behendigheidstesten.
Hoewel iemand goed kan scoren op deze metingen, is de kans toch 30% om opnieuw een knieletsel te krijgen.

 

Gedurende de revalidatie na een voorste kruisband reconstructie is er veel getraind om de coördinatie, stabiliteit en kracht in de knie te verbeteren. In de normale kruisband zitten echter veel receptoren en sensoren die van belang zijn voor het overbrengen van informatie naar de hersenen en daarmee voor de aansturing van de knie. Die receptoren en sensoren zitten niet in de reconstructie die zoals eerder vernoemd gemaakt is uit peesweefsel. Er is dus een tekort aan cognitieve ‘motor control’, oftewel er wordt te weinig informatie naar de hersenen gestuurd om de knie te allen tijde juist aan te sturen. De knie is daarom ondanks vele maanden training nog niet zo stabiel en sterk als de niet-aangedane knie.

 

De testen die aan het eind van de revalidatie gedaan worden zijn nauwkeurig omschreven. Dit alles om de test betrouwbaar en meetbaar te maken. Toch zijn deze metingen niet ideaal, omdat ze allemaal heel bewust en geconcentreerd uitgevoerd kunnen worden. Het grote verschil tussen deze testen en het daadwerkelijke sporten zit hem in de onverwachte momenten waarin de knie ook stabiel zal moeten blijven, zonder dat je er bewust bij kan nadenken. Denk bijvoorbeeld aan een plotseling contact met je tegenstander die je moet opvangen, of dat je bij een sprong vlak voor de landing uit balans wordt gebracht. Het is lastig om dit zorgvuldig te trainen zonder teveel risico te lopen.

 

Wat zijn de nieuwe behandelmogelijkheden die met name invloed hebben op de tekortkomingen van de reguliere VKB revalidatie?

 

Voorste Kruisband VR
Overgenomen uit artikel

Momenteel wordt geëxperimenteerd met Virtual Reality (VR) brillen en Augmented neuromusculaire trainingsmethodes (lijkt op VR). Hierbij kunnen de sportsituaties veel beter worden nagebootst om de knie sportspecifiek te belasten en te testen. De focus wordt daarmee van de knie weggehaald, waardoor de atleet op een andere manier geprikkeld wordt. Verder kunnen tekortkomingen in de kniefunctie beter gezien en effectiever getraind worden. Zo ontstaat een betere ‘motor control’ na de operatie en is er hopelijk ook een afname van het hoge percentage VKB letsels.

Dit alles is nog volop in ontwikkeling maar de eerste resultaten zijn veelbelovend.

 

Voorste kruisband VR
Overgenomen uit artikel

 

 

 

 

 

 

 

Bron: Scott Bonnette e.a. (2020). The Future of ACL Prevention and Rehabilitation. Intergrating technology to optimize personalized medicine. Aspetar sports medical journal Volume 9, maart 2020.